شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ | ۱۳:۱۹ ب.ظ
مبارزین شاخص انقلابی در جیرفت را بهتر بشناسیم:
هویت های انقلابی شهرمان را از یاد نمی بریم
نواب کمالی
اگر چند لحظه سکوت کنیم هنوز هم فریادهای “الله اکبر” غلامعباس باغخانی و صوت دلنشین قرآن شهید سید جواد حسینی را از زیر تازیانه های مأموران سفاک رژیم از داخل زندان های آن روز ساواک می توان شنید.

سلام سبزواران: در و دیوار شهر امروز از آن روزها می گویند. جای جای این شهر تداعی گر خاطرات تلخ و شیرین آن روزهاست؛ ازخیابان های این شهر هنوز هم شعارها و فریادها و بفض انقلابی بچه ها را بر علیه ظلم وتاریکی دوران شان می شود شنید. مسجد جامع شهر هنوز هم یادآور آن روزهای فراموش ناشدنی و خاطرات شورانگیز سخنرانی های کوبنده علمای تبعیدی در خود و از جمله مقام معظم رهیری است و نیز ربانی املشی، ربانی شیرازی، حجتی کرمانی، حجت الاسلام گرامی و… که هرگز نظیر آن یادها را به خود ندیده است.
کتابخانه مهدیه ای که در آن روز شاهد فعالیت ها و بلکه مجاهدت های فرهنگی مردانی پاک و باخلوص از جمله محمدعلی شریعتی و شهید محسن شریفی بوده که از همه چیز خود در این راه می گذشته اند. فلکه یادبود (میدان امام) شهر خاطره ی شور انقلابی بچه ها در پایین آوردن لوح های شاهنشاهی و اصول چهارده گانه آنروز شاه و ملت را مطمئناً هنوز هم از یاد نبرده است. وخاطره ی آتش کشیدن مغازه ی کندو و مشروب فروشی خیابان لرها توسط محمد محمودی نژاد، محمود مشایخی و ناصر مقدس زاده را حتی رادیو بی بی سی آنروز هم نمی تواند کتمان کند و دانشسرای آنروز کرمان که خاطرات شعارنویسی بچه های دانشجوی این شهر، و از جمله روزپیکرها (مهدی، علی، حسینعلی) را بر در و دیوار خود برای همیشه در لوح تاریخ خود ثبت کرده است.

اگر چند لحظه سکوت کنیم هنوز هم  فریادهای “الله اکبر” غلامعباس باغخانی و صوت دلنشین قرآن شهید سید جواد حسینی را از زیر تازیانه های مأموران سفاک رژیم از داخل زندان های آن روز ساواک می توان شنید. و نه فقط زندان های این شهر، بلکه زندان های کرمان و شیراز هم خاطرات بچه های مبارز این شهر از جمله مرحوم دکتر آئین را به یاد دارند.
آری این شهر روزی مردان و زنانی را به خود دیده است که رشادت ها و جانفشانی ها و مبارزاتشان را هرگز از یاد نخواهد برد. و مبارزات این شهر برای همیشه در تاریخ ثبت خواهد شد و شخصیت های مبارزی که هر کدام سهم بسزایی در شکل گیری و به ثمر رسیدن این مبارزات داشته اند؛ شخص اول مبارزات، سیدجواد حسینی؛ آنکس که با پوست و گوشت خود مبارزه را فهمیده بود و با تمام وجود در این راه مجاهدت می کرد. آن زمان مثل الان که نبود، دل شیر می خواست که بخواهی اعلامیه و کتاب جابجا کنی اما ما در این شهر بزرگ مردانی چون شهید سعدالله فاریابی و شهید محمد مشایخی  را داشتیم که بی هیچ واهمه ای از قم و شهرهای دیگر کتاب و اعلامیه  را تهیه و آن را در اختیار مبارزین می گذاشتند و شخصیت مبارز شهید صفر معناصری که از اول در خط مقدم مبارزه بود و شهید تراب شیرازی را که در مبارزات نقش بسزایی داشت.
بازار این شهر روزی مبارزینی چون حاج نجف افشارمنش، حاج علی عسکری و حاج آقای قسامی و… را به خود دیده است که با تمام وجود خود و باموالهم و انفسهم در این راه جهاد میکرده اند.

از زنان مبارز این شهر هم چند جمله ای بگوئیم؛ زنانی استوار همچون کوه، که رهبر معظم انقلاب بعد از سالها حضور در این شهر ابتدا از عظمت آنان یاد می کند و از فریادهای ضد رژیم آنروز آنان از پشت پرده ی مسجد جامع سخن می گوید؛ یکی مثل خانم صدیقه مقبلی که انواع و اقسام تهمت ها و ناسزاها می شنود، سیلی می خورد، ساواک می رود و حتی مهر خاموشی سیگار آن سفاک ها هم بر بدن دارد. و شیرزنانی چون نصرت زیدآبادی، عصمت پورگدعلی(فرهنگ)، سکینه فرهنگ زاده، ملیحه سعیدی و خانم های شهدایی که پا به پای مردانشان و حتی جلوتر از آنان همه جا در صحنه مبارزات حضور داشته اند.

امروز گرچه عده ای از این مبارزین دیگر در قید حیات نیستند ولی آنها که مانده اند به عینه می بینند چگونه آنچه را که خود به وجود آورده امروز دیگرانی سنگ آن را به سینه می زنند و مدعی آنند. اما دنیا آن‌طور هم که ما تصور می‌کنیم، بی‌حساب و کتاب نیست که کسی که کتک خورد و زجر کشید و زندان رفت با آن کسی که هیچ جهاد و مبارزه ای در این راه نداشته، با هم مساوی باشند و مطمئناً یک زمانی مو را از ماست بیرون می‌کشند. خداوند می‌فرماید: “فضل‌الله‌المجاهدین علی‌القاعدین اجراً عظمیا ” هر کس برای خدا جهادکرده، ‌هرقدر هم اندک باشد، به همان میزان نسبت به قاعدین، ولو مؤمن و مقدس باشند، برتری دارند. وقتی خداوند می‌فرماید: “اجراً عظیما “، انسان باید متوجه بشود که میزان این پاداش خارج از تصور اوست.

پی نوشت: اسامی مذکور در مصاحبه با حداقل ۱۴ نفر از مبارزین انقلابی اصلی در این شهر درآمده است و این به معنای آن نیست که دیگرانی که اسم آنان ذکر نگردیده در صحنه مبارزات حضور نداشته اند، چه بسا اسامی دیگری هم بوده و از قلم افتاده اند مثل بسیاری از مبارزین که آنزمان دانش آموز بودند و یا آنان که بیشتر در روستاها نقش داشته اند و …
که در پایان از همه آنان که نامی ذکر نگردیده عذرخواهیم.

گالری
  • ۱
  • ۲
  • ۳
  • ۴
  • ۵
  • ۶
تبلیغات